My seuntjie klop aan die badkamerdeur terwyl ek stort. Hy roep: “Mamma, raai wie praat met jou!” Ten spyte van die stort se gedruis sê ek dadelik sy naam. Hy klink erg afgehaal: “Ag, maar hoe weet jy dis ek?” “Want jy

Die palmtakke het verdroog. Die voete, eens skoon, is weer vuil. Die brood en wyn is op. Die kerse is doodgeblaas. Die stokkies-kruise en die doringkranse is weggepak. Van die laaste paaseier is net die blink toedraaipapier oor. In die

“Ek moet ook alles in hierdie huis doen!” het my vierjarige een oggend tydens ontbyt haar kammakastige lot bekla. En dit nadat ek haar gevra het om ’n bakkie en ’n lepel te gaan haal terwyl ek solank die tafel

Om te wag. Dis dan wat ek sal probeer doen, het ek besluit. Maar oor die soort geduld wat ‘n ma moet hê om vir haar kinders te wag – dít vind ek nie sommer maklik in myself nie. Veral

“Mamma, hoe lyk Jesus?” My seuntjie se vraag het my laat stilstaan. Ons het pas ’n storie uit sy Kinderbybel gelees. “Niemand weet regtig nie,” het ek geantwoord. “Maar het Hy só gelyk?” Hy het met sy vingertjie na daardie

Ek lees vir my kinders voor uit die storie van die Israeliete by die Rietsee. Hulle ken reeds die breë trekke van dié verhaal: Die Here red die Israeliete uit Egipte en van die farao, maar kort daarna verander die

Dit was daardie gewoonte voor die koffiepot wat die verskil gemaak het. Elke oggend, tussen die geroesemoes van kinders wat pap eet en melk mors, het ek drie sinne vir die Here gefluister. Terwyl ek die bone maal, die koffie