
Om dapper te wag
Ek het die afgelope jaar etlike gesprekke met verskillende mense gehad wat sê hulle voel so ’n bietjie “tussenin”. Die prentjie wat dan by my opkom, is dié van ’n plastiekhanger. Ek het hierdie beeld op ’n keer by die

Ek het die afgelope jaar etlike gesprekke met verskillende mense gehad wat sê hulle voel so ’n bietjie “tussenin”. Die prentjie wat dan by my opkom, is dié van ’n plastiekhanger. Ek het hierdie beeld op ’n keer by die

Ek het hom nooit ’n bom in die swembad sien maak nie, wat nog te sê ’n bollemakiesie. Dié kere wat ons saam geswem het, was hy eerder doenig met die pomp, of die filter, of die teëls wat alewig

My seuntjie berei hom tans voor vir sy heel eerste konsert. Elke middag vul sy klavierspel ons huis met klanke, sommige hard, ander sag. Maar hy oefen nie net om die wit en swart klawers af te druk nie; hy

As ek maar ’n rand kon kry vir elke keer wat ek “maar hoekom?” moet aanhoor … “Maar hoekom?” is die standaard-refleks op elke opdrag in my huis. Dis daardie dun stemmetjie vol weerstand en nuuskierigheid, en soms pure frustrasie.

Dis Maandagoggend en ek sit met my oop dagboek voor my en beplan vir die week wat voorlê. Ek kyk na al die lysies en al die afsprake – ’n afsluitingsfunksie hier, ’n skoolkonsert daar, sport vir die kinders, verjaardagpartytjies

Ek het onlangs alleen gevlieg en is alleen lughawe toe. Ek reis nie dikwels sonder geselskap nie, en die stilte op dié reis het my die geleentheid gegee om die mense om my dop te hou. Dit was net ek

’n Ruk gelede het ek, ná ’n rondhardloop-middag, deur ons Bolandse dorp gery. Ek het so skramsweg die winkels raakgesien en aan Mr. VIDEO teruggedink. Dit was die plek, nie so lank gelede nie, waar jy video’s en later DVD’s

Die gesindheid van ons hart bepaal die oopheid van ons hande. Dit is hoe ek die gemeentes in Masedonië se voorbeeld van blymoedige vrygewigheid sou opsom. Paulus vertel in 2 Korintiërs 8 hoe dié gemeentes, ten spyte van hul eie

Ek is laat. Ek weet ek sal nooit betyds by die werk wees nie. Maar ek vlieg met ’n vaart weg by my huis en jaag deur die dorp se strate. ’n Mens weet nooit … En die wonder gebeur:

My twee seuntjies speel ’n selfuitgedinkte speletjie in ons kar op pad skool toe: Hulle kyk wie ’n nommerplaat met die laagste getal op kan raaksien. Die meeste oggende ry ons verby ’n wit bakkie met die nommer CBS 6.





